Dom Słowa

A tak pozostaje jeszcze odpocznienie dla ludu Bożego. Kto bowiem wszedł do odpocznienia jego, ten sam odpoczął od dzieł swoich, jak Bóg od swoich.

Głównym celem tego nagrania jest zachęcenie wszystkich sióstr i braci, którzy otrzymali od Boga jakąś obietnicę dotyczącą przyszłości. Okoliczności, w których znajdujemy się dzisiaj, a które wskazują, że wypełnienie tej obietnicy nie jest możliwe, nie przekreślają tego co Bóg powiedział.

Tytuł tego nagrania nawiązuje do historii chorego przy sadzawce Betezda, opisanej w piątym rozdziale Ewangelii Jana. Chory ten na pytanie Pana Jezusa czy chce być zdrowym, odpowiedział: Panie nie mam człowieka, który by mnie wrzucił do wody jak się poruszy.

Do tego nagrania zostałem zainspirowany nauką apostoła Pawła, którą przekazał Tymoteuszowi w pierwszym liście do niego piątym rozdziale i dziesiątym wierszu. Mówi on tam o tym jaka kobieta, a raczej jej cechy, może być wpisana na listę wdów.

W pierwszych wersetach księgi Rut Pan Bóg ukazuje nam bardzo smutny obraz, mianowicie w Betlejem, co oznacza Dom Chleba, nie ma chleba. Ludzie są głodni, odchodzą do obcej ziemi, umierają. Czy tak powinno być? Czy moje imię, które noszę „Chrześcijanin”, niesie za sobą coś więcej niż tylko imię?

Na temat przypowieści o dziesięciu pannach powstało wiele kazań i interpretacji. To nagranie nie jest kolejną z nich. Dla mnie w tej przypowieści reflektor Bożego światła został skierowany na oliwę.

Każdy z nas zapewne spotkał się z powiedzeniem że „ktoś kogoś zaraził” swoją pasją, albo jakimś hobby. Taki też jest cel tego nagrania. Nie rozważam tu bowiem jakiegoś konkretnego Słowa z Biblii, ale dzielę się trzema rzeczami, które są w moim sercu, i stały się moją pasją od kiedy poznałem Pana Jezusa.